Hoe kom ik aan mijn hersenschudding? Deel I

Het is maart 2020. Mijn man, onze hond en ik gaan een lang

weekend naar Hoenderloo. Op een mooi park, op de Veluwe willen

wij nog even ontspannen voor de gekte van onze verhuizing begint.

Little did we know..

Wij kregen een upgrade, een luxer huisje. Met een sauna. 

En een bovenverdieping…. 

En dat blijkt dit weekend nou net de boosdoener.

Vlak voor het TV programma “kassa” begint denk ik, ik haal even snel een kussen van boven, want de bankleuning is zo hard..

Even snel, is nooit een goed idee..  Als ik weer naar beneden loop mis ik een tree, glij ik uit, raak ik uit balans, ik weet het eigenlijk niet.

Maar ik voel dat ik val. Probeer mij vast te grijpen, maar klap tegen de muren die in mijn val tegenkom. Ik maak een draai en eindig op mijn achterhoofd. Mijn hoofd vangt de energie van de val op. 

Peter staat meteen bij mij, ik ben aanspreekbaar, heb geen urgente pijn. Ik ben vooral geschrokken en moet huilen omdat ik niet goed weet wat er nu gebeurt is. 

Het ging heel snel. Toch maak ik deze val nog honderden keren in mijn herinnering. 

Ik ben niet buiten bewustzijn geweest. Wij beslissen daarom dat het vast wel meevalt. Mijn man zegt vandaag de dag, ik had meteen 112 moeten bellen. Ik zeg nu; Laat het zien aan een arts. 

Het is je hoofd, het zijn je hersenen. Het is kwetsbaar! En.. Laat je niet afschepen bij een arts. Hier schrijf ik later meer over.

Die avond kijken wij nog “Wie is de mol?”. Daarna gaan wij slapen. Ik word wakker met een donkerblauwe heup & elleboog. 

Na een ontbijt wandelen wij een ruim 7 kilometer. Dat ging goed. 

Daarna zet Peter de tv aan en merk ik ongemak. Maar dat komt natuurlijk door de val. Wij concluderen dat ik wellicht een lichte hersenschudding heb.

De volgende dag moeten wij Hoenderloo verlaten. Normaal rij ik altijd, maar laat het stuur nu over aan Peter. Onderweg denk ik “Wat zijn die wolken fel wit!” Het doet pijn aan mijn ogen. Ik heb de terugreis met mijn capuchon over mijn ogen gezeten.

Dit is het signaal voor Peter om toch naar de huisartsenpost te gaan. Die avond zitten wij in het ziekenhuis. Dit is de avond waarop Nederland geen handen meer mag schudden. Akward!

The Concussion Community 

Het TV-moment dat Rutte de hand van RIVM  directeur Jaap van Dissel per ongeluk schud, nadat  hij het zelf net heeft verboden, zien wij in de  wachtkamer van het ziekenhuis.

Gek, dat dat is blijven hangen. Later refereer ik hier vaak aan bij dokters, om de tijd te duiden.

De arts op de huisartsenpost constateert een zwelling / beurze plek boven op mijn hoofd. Zegt dat ik een hersenschudding heb en dat ik morgen weer aan het werk kan.

wordt vervolgd..