Mijn hersenschudding – Deel II
In mijn vorige blog schreef ik dat ik weer aan het werk mag, aldus de arts op de huisartsenpost. Ik werk zelf in een ziekenhuis dus ik bel op, leg voor wat er gebeurt is en zij geven aan, blijf deze week thuis. Neem je rust en wees voorzichtig. Dat advies neem ik ter harte. De dagen en weken die volgen worden mijn klachten erger en erger. Ik verdraag niks. Ik heb een slaapmasker omdat het daglicht mij misselijk maakt. Ondertussen komt de verhuizing dichterbij. Ik kan niks. Als ik mijn hoofd te snel van beweeg ben ik misselijk. Ik werk nog altijd niet. Eind maart besluit ik toch weer een dag te werken. Dit is het moment waarop ik mij realiseer dat het echt heel slecht gaat. Ik weet niet meer hoe ik thuis gekomen ben. Op naar de huisarts Mijn huisarts is van mening dat het 6 weken duurt. Ook als ik “al”10 weken verder bent, moet ik geduld hebben. Ik wil graag naar een specialist. Uiteindelijk krijg ik een foto van mijn elleboog deze blijf pijn doen. Ook vraag de huisart...